Gezellig gezeur uit Thailand

Zijn jullie daar weer? Hmmm... jullie zitten zeker op iets leuks te wachten? Heb ik nog wat leuks te vertellen? Fijn dat jullie even informeren...Mja... wat kan ik na 11 maanden nog vertellen? Ja, er schiet me toch wel het een en ander te binnen...vind ik dan leuk... hoeven jullie trouwens helemaal niet leuk te vinden...

Thais hebben een ander gevoel voor humor... Ik zat me dit ineens te bedenken toen ik in Pattaya in een restaurant zat en een kind van een of andere toerist een mooie tekening voor zijn vader had gemaakt. De vader keek quasi verrast naar de tekening waarop het kind helemaal bedolven werd onder de knuffels... Fout! helemaal fout! Hoe moet zo'n kind zich later redden in onze keiharde maatschappij? Zo'n kind krijgt het later nog heel moeilijk want het is niet weerbaar! Ik pleit er derhalve voor om kinderen wat weerbaarder op te voeden volgens de richtlijnen die de *kuch* altijd subtiele, nimmer kwetsende en beleefde cabaretier Hans Teeuwen opstelde toen hij een tekening van zijn zoontje kreeg... Dat ging als volgt:

"Pappa, ik heb een tekening voor U gemaakt..."
"Zucht...." Ik sta uit het raam te kijken man"!
"Nou, laat maar zien dan... Pffwchh... WAT IS DIT VOOR SHIT??!!
"Wat zijn dit?? HEY LOSER!! Kijk dan! Kijk dan toch!! HIER !!"
"O dat zijn handen? DIT! (pets!) ZIJN (pets!) HANDEN!! Dat daar zijn harken...
"En dat daar is de zon neem ik aan? Waarom lacht ie?!"
"De zon is een bal met lava! Lava lacht niet: LUL!!"
"En wie is dit dan? O, dat ben ik... BEN! IK! DAT!!??
"O ja.. Pappa is net zo groot als het huis...natuurlijk..."
"En dan is dit zeker je moeder? En Mamma is kaal?!"
"Da's niet leuk he... Mamma's ziekte belachelijk te maken..."
"Zal ik je eens wat zeggen: Jij bent een sadist! Jij hebt geen gevoel!
"En zal ik jou nog eens wat vertellen? Mamma heeft NOOIT van jou gehouden..."
"Ze zegt wel van wel maar... nee hoor, echt niet!"
"Weet je? Mamma en ik wilden helemaal geen kinderen maar toen kwam jij en toen ging alles mis! Weet jij wat ik denk? DAT MAMMA ZIEK IS GEWORDEN VAN JOUW TEKENING!! En nou opgeflikkerd naar je kamer! Maak er nog maar een! En nu goed!
"Zo'n kind redt zich later, want het is weerbaar...

Hier zou een Thai al niet erg om kunnen lachen, ze snappen sarcasme gewoon niet! Cynisme ook niet, je kan grappen vertellen wat je wil maar je krijgt een uiterst ongemakkelijk lachje terug. Ik merkte dit al toen ik in de trein zat en op het perron een dame met zo'n grote Koningspoedel zag zitten. Dametje droeg een bontjas! 35 graden en dan toch met zeehondenbont gaan lopen... In Amsterdam worden dergelijke vrouwen aangeduid als "bontkraag-makaken" maar ik Thailand maken kleren de vrouw en zo'n hond erbij... nou dan heb je het geschoten hoor... Het is hier ook totaal niet belangrijk hoe je aan dat geld bent gekomen... Als echter die poedel met zijn voorpoten tegen haar opstaat en er vanonder een... nou zeg maar gerust een keiharde bloedlul naar voren steekt, dan valt daar niet om te lachen! Ik moest er echter wel om lachen, helemaal toen er een agent kwam die met zijn knuppel naar die poedel zijn knuppel wees met zo'n blik van": "Kijk eens onder die hond! Wat vind je er nou zelf van??" Vrouw beschaamd (had haar gezicht weer eens verloren) en die hond? Ja gewoon een hond natuurlijk... zich van geen kwaad bewust. Ook als je ergens al een keer of 5 hebt zitten eten en je elke keer door dezelfde ober geholpen wordt: In Nederland kan je dan rustig een keer zeggen: "Beste kerel, het was zoals altijd weer niet te vreten". In Thailand wordt dit niet opgepikt en het leidt geheid tot gezichtsverlies.

Dit valt allemaal nog te overkomen voor de Thais maar, om nog even terug te komen op de verfijnde, mierezoete cabaretier Hans Teeuwen: die heeft ook een conference gemaakt waarin hij in geuren en kleuren vertelt hoe hij... Koningin Beatrix VOL! KEIHARD! IN HAAR R(**CENSUUR**)T HEEFT GEN(**CENSUUR**)T!! Toen hij klaar was, riep hij: "HE MAJESTEIT! GA'S GAUW BIER HALEN JIJ!! Kijk... nu ben je eindelijk ook MIJN koningin. Weet je Majesteit, O! Sorry, sorry, U!! U!! wat onbeleefd van me, weet U wat het is tegenwoordig Majesteit?? De mensen hebben helemaal geen respect meer voor het Koningshuis..."

Ja, ik moet hier ontzettend om lachen, juist omdat het "toch niet kan?...". Ik raad Hans Teeuwen echter aan om vooral niet naar Thailand te komen en daar deze conference op te voeren met de Thaise koning in de hoofdrol... Hier kom je er echt niet mee weg... En met "niet weg komen" bedoel ik dan: Hij krijgt niet eens de kans om zijn 99 jaar gevangenisstraf in de Bang Kwang gevangenis uit te zitten want hij is allang voor die tijd gelyncht door een meute woedende bezoekers!

Tenslotte: voor de mensen die zeggen: O, maar Fred, dit vindt toch niemand leuk? Luister! Hans Teeuwen tourt op dit moment door Nederland en zijn 60.000 beschikbare kaartjes waren binnen 1 dag uitverkocht! En ik zou willen dat ik een kaartje had! Maar natuurlijk... die andere 15.939.999 Nederlanders moeten uiteraard niks hebben van Hans Teeuwen... Da's goed, maar als ik er straks achterkom dat er toch eentje heeft zitten spieken op internet, ik stap meteen naar Meneer Pastoor en zeg: hij/zij heeft gekeken: FOEI! Mensen die grove humor echter wel weten te ralativeren: kijk op youtube ook eens zijn stukjes over: de Jostiband, Vrouwen en vergeet vooral "het Literair cafe" niet.
 
In Pattaya gebeurde niet zoveel. Op de TV is het in Thailand waarschijnlijk nog grotere shit dan in Nederland! Steeds reclames ertussendoor van projectontwikkelaars die geheel exclusief (duhh??) jou een kaveltje willen verkopen. Zwembadje, grote tuin met een luxe winkelcentrum om de hoek... en dat alles voor maar 14 miljoen Baht! Alleen "serieuze mensen" mochten zich laten inschrijven. Jaaa... maar je kon er ook geld mee verdienen door er je vrienden in te laten slapen... Ik dacht dat je vrienden nooit geld in rekening bracht maar het zal wel aan mij liggen. En dan elke 10 minuten die baklap van een Mike op TV. Mike is kennelijk iemand die het gemaakt heeft in Pattaya: overal zie je hem verschijnen, om te beginnen met zijn fitnescentra (want het leven is winnenwinnenwinnen!!!) en dan met zijn winkelcentrum en zijn walgelijke accent... Bwuch... Het is nog dommer dan de Telsellreclames. Ik dank dit fantastische figuur aan dagelijks een potje van deze yoghurt! Yeah right... Van die oliekoekedomme wijven met van die grote poppe-ogen... De Vietnamese zenders zijn echt verschrikkelijk: zie je een keer een aardige film, hebben ze het nagesynchroniseerd! En altijd met een vrouwenstem! Handig hoor als je een film met Bruce Willis of Sylvester Stallone wilt kijken! Het is zo abominabel slecht dat je echt niet weet hoe snel je weg moet wezen.
 
Ik had ook nog een akkefietje hier door een pizza te bestellen. Ik zeg nog tegen die serveerster: Ik wil beslist een dunne en crispy bodem! Nou... je raadt het al, die pizza wordt opgediend en echt: een grote, bleke, weke, sponzige zeemlap! Ik heb een heel klein stukje geproefd maar je weet het al van tevoren: Niet te vreten gewoon! Serveerster erbij en ik hield de zeemlap omhoog met mijn mes... Ja... kijk maar eens goed joh, wat is hier in Godsnaam gebeurd? Komt dit onder een paardenzadel vandaan? Niet goed? Nou, dat is wel de understatement van het jaar, ik betaal dit echt niet! Manager erbij, zo'n Amerikaanse vetklep die vroeg of ik niet wist dat ik die serveerster gezichtsverlies had laten lijden. Ik stond op en zei: nou, stuur haar maar even door hoor, dan zal ik haar even vertellen dat haar niets te verwijten valt, maar jij wel dat je zo'n pizza durft te serveren! Ik ben echt wel wat gewend maar dit heb ik nog niet meegemaakt, wat heb je in Godsnaam met die pizza gedaan?? Het lijkt wel of ie uit de magnetron komt! Moet je voelen hoe slap en nat dat ding is, neem nou zelf eens een stukje en oordeel zelf. Een beetje uit de hoogte klonk het dat als het meneer niet beliefde dan hoefde meneer niet te betalen. En dat was ik ook niet van plan.
 
Ander akkefietje: de hele avond wezen stappen en er dan thuis achter komen dat je je sleutel "ergens" hebt laten liggen. Oke, ik vond het ook een beetje slap excuus om al die bars nog een keertje af te lopen maar ik had een aardige borg voor die sleutel moeten betalen dus ik wilde toch wel graag mijn sleutel terug. Ik was maar in 1 barstraat geweest, maar dan blijkt hoeveel hoekjes en gaatjes zo'n straatje heeft, ik was pas om 3 uur thuis maar ik had wel mijn sleutel! En het was leuk geweest in soi 6. Wel een hoop ladyman hoor daar, maar die hebben aanzienlijk meer te vertellen dan die meiden. Ik vind het toch altijd weer fascinerend om te zien hoe ontzettend mooi ze zijn soms, echt nog mooier dan een mooie vrouw! Hoe kan zo'n gezichtje zo mooi zijn maar tegelijkertijd hangt de hele boel er aan de onderkant gewoon nog aan. En ze vertellen je rustig alle bloederige details over hun operatie, hoe pijnlijk het was geweest, 6 weken niet kunnen zitten, hoe de boel is gaan ontsteken en hoe ze daarmee omgegaan zijn. Meestal zit alles er nog aan en laten ze je doodleuk in hun onderbroek kijken als je zegt dat je niet gelooft dat ze niet geopereerd zijn. "En wat denk je dat dit is dan?" vroeg er eentje en ik zei met een ernstig gezicht "Dat... dat lijkt wel een penis joh! Alleen dan veel kleiner". Hier wordt wel besmuikt om gelachen al doen die ladyman er echt alles aan om zo vrouwelijk mogelijk over te komen, die benen... geweldig zo mooi onthaard en die ogen! Nagels helemaal bijgepunt en compleet uitgedost met oorbellen en de mooiste borsten staan ze daar naar je te lonken. Ze vallen bij mij echter door de mand door hun lengte, gebrek aan heupen en vrij brede schouders, maar echt: het is gewoon kunstig hoe ze op vrouwen lijken. Wat je echter nooit moet doen, is gemeen de spot gaan drijven met ladyman, ze hebben vaak een nogal flamboyant karakter en dan sta je toch echt tegenover een kerel. Geef ze een drankje en blijf altijd ernstig en belangstellend, maar ik heb touristen wel eens een dreun zien krijgen van zo'n "dame".
 
Toen ik weer vertrok uit Pattaya, was het weer erg wisselvallig: constant was daar de dreiging van een kletterende onweersbui. Op een morgen zat ik in een tentje gerund door een ouder stelletje dat de hele tijd liep te kibbelen maar ze kenden elkaar al zo lang dat ze elkaar door en door kenden en wel een beetje wisten dat het maar een spel was. Op een gegeven moment vroeg ik aan die kerel: wat denk je? krijgen we nog regen? (Thais: Fon ca tok mai??) en die kerel zei beslist: "mai tok" dus: nee hoor, het blijft droog. Hierop haakte dat vrouwtje meteen in en zei iets van: "Man, hoe kan je dat nou zeggen, zie je die lucht niet?" waarop een snauw volgde ala: "Het gaat NIET regenen! Hou je kop!". Leuk hoor, een Thais stel dat ruzie maakt over de vraag of het zal gaan regenen of niet, dat welles/nietes-spelletje gaat als volgt:
"Tok" (het gaat regenen)
"Mai tok" (het gaat niet regenen)
"Tok"
"Mai tok"
"Tok"!!
"Mai tok"!!
Op een gegeven moment stond die kerel echt te foeteren tegen zijn vrouw van hou nou eindelijk eens je kop, als ik zeg dat het droog blijft, dan blijft het droog! Die vrouw wierp mij een blik toe van ""Ja hoor, hij weet het, ga maar vast je regenpak aantrekken". Het mooie was dat toen die kerel stond te tetteren, er een kletterende bui losbarstte en die vent dus genadeloos voor lul stond. Die vrouw keek hem vermanend aan en zei: "Je leert het ook nooit he?". Ik moest toch wel erg lachen vooral hoe die kerel toch zijn reet er nog uit probeerde te kletsen met: "Ja, het regent nu toevallig, maar het duurt niet lang!". En verdomd, na 5 minuten was het weer droog en hij knikte naar zijn vrouw van: "Zo, dat zal je leren".
"Ja schat, maar daarnet regende het wel..."
"Noem je dat regen?"
"Heb jij regen gezien?"(en hij keek naar mij)
"Nou, het regende wel meneer maar U had gelijk: het duurde niet lang"
Ik zat echt te lachen op een gegeven moment, twee van die ouwe knakkers die maar liepen te kibbelen...
 
Het hotel in Rayong (het City Hotel) was prachtig! Ik had voor mezelf een Koreaanse barbecue besteld. Je hebt dan een tafel met een gat in het midden. In het gat laat men dan een stenen pot met kolen zakken en daaroverheen komt dan een metalen pan met een "eiland" in het midden. Op dat eiland kan je dan stukjes vlees etc.  leggen terwijl de "slotgracht" vol met water gegooid wordt waarin je groente, garnalen etc. kan gooien. Doordat het vet van het vlees in het water druipt, krijg je een soort bouillon die erg lekker is. Het is, net als bijna al het eten in Zuid-Oost Azie caloriearm en toch smaakvol. In het restaurant was ook live-muziek en er stonden twee kerels de Bee Gees te imiteren, nou wel zo goed dat ik opborrelende grapjes over hun super-hoge stemmen maar achterwege liet! Normaal wil ik nog wel eens met een gekke bek iets zeggen van "Heb jij in Vietnam gevochten joh?" Hoezo? "Nou, het lijkt erop of er iets in het prikkeldraad is blijven hangen". Nee, dit was echt uit de kunst! En het zullen ook echt wel homo's geweest zijn maar dat geeft niet, ik heb nog nooit zo'n goede imitatie van de Bee Gees gehoord. Het was ook zo prachtig he, in die tuin, met al die lampjes en het gebeurt niet vaak, maar ik wilde dat ik hier nu zat met een vrouw tegenover me en een fles wijn in een ijsemmer ernaast... "The night belongs to us babe...".Ik ben 's avonds ook nog even in de Karaokebar geweest en ik dreigde een beetje besodemieterd te gaan worden. Dan zit je in je karaoke-kamer en dan komen er ineens 5 gezelschapsdames met flessen bier etc. binnengelopen om jou gezelschap te houden. Opzouten! Allemaal! Vooor je het weet, hebben ze alle flessen geopend, uit alle flessen een klein slokje genomen, kom jij niet meer aan zingen toe en blijf je achter met een rekening van 60 euro aan je hol!
 
In Klaeng raakte ik aan de praat met een Noor die zo te zien behoorlijk gezopen had. Hij was niet echt vervelend maar als ik in een singsongtent zit te luisteren naar muziek dan kan ik toch al bijna niemand verstaan en wil ik gewoon luisteren en de omgeving in me opnemen. Hij werd ook nog gebeld door zijn Thaise vriendin en hij kon er bijna niks van verstaan en gaf mij de telefoon. "Wat zijn jullie aan het doen?" klonk het wantrouwend door de telefoon en ik zei: "We zitten aan een biertje, hoezo?" Ze vroeg meteen: "Hij is zeker weer bezopen?" Ik keek naar de dronken tor tegenover me en zei in het Thais "Nou... ik denk niet erger dan anders hoor". Aan het getier aan de andere kant te horen, was dat dus niet best. Liet die lul me ook nog doodleuk zitten met de rekening. Niet dat nou zoveel was maar ik vind het toch niet zo netjes om naar de plee te gaan en dan niet meer terug te komen. Maar... de zatlap had zijn telefoontje laten liggen en ik besloot hem maar mee naar mijn kamer te nemen, dan zou ik morgen wel bij de receptie vragen of ze hem terug konden geven... Kom ik 's morgens bij de receptie, zit die zak alweer dik aan het bier te internetten. Ik geef hem zijn telefoon terug, wat denk je dat ie, zonder op te kijken zegt? OK... Dat was alles... alleen OK! nou, sorry hoor maar als ik dit geweten had, dan had ik de telefoon een paar minuutjes in de magnetron gelegd of hem een nachtje te week gelegd in de Biotex... Wat een l*l.
 
In Chantaburi lag er een exemplaar van de Telegraaf en ik werd er weer aan herinnerd waarom ik mijn abonnement opgezegd had:

-Gaan Yolanthe en Wesley scheiden? (Ondanks dat ze toch een ring van zoveel duizend euro had gehad)

-Anouk valt op foute mannen (Past prima bij deze onder-getatoude griet)

-Amy Winehouse kotst toilet onder (Toch netjes van haar, meestal kan je het slijmerige spoor overal gemakkelijk volgen en ruiken)

-JLo gespot in een kort rokje (verdomme: geen foto!)

-Nipplegate van een of andere celebrety (Wel een foto van een decolete maar niet eentje uit de categorie "Is dat nou borsthaar of kan ik echt zo diep kijken"? 

En dan tenslotte het echte nieuws: (ook dit hoorde ik voor het eerst)

-Getinte jongeren treiteren homostel weg.

-Die en die krijgt een bonus van zo-en zoveel.

-Pensioenpremie voor mensen jonger dan 40 waarschijnlijk tzt. verdampt.

Op de weg naar Trat moest ik van een agent direct de kant in. Ik reed in de knallende zon en reed dus naar een plekje met schaduw. Heel driftige gebaren nu van: afstappen! Wat is er aan de hand. Afstappen en in de houding gaan staan! Ik wilde toch wel even weten waarom. The King! Ahhh.. de koning kwam langs. Goed, daar kan je wel even voor afstappen, ik had de goede man echt nog nooit in het echt gezien dus ik was wel benieuwd. Na 10 minuten was er nog niks te zien en ik vroeg wanneer... STIL! Nou en op een gegeven moment kwam daar een rijtje zwarte auto's, gevolgd door een soort rupsvoertuig en wat agenten op een motor. Tenslotte volgde een ambulance die met grote vaart voorbij reed! Dat was de koning. Ik voelde me al behoorlijk "bekocht" maar helemaal toen ik hoorde dat hij er helemaal niet in had gezeten, maar dat de koning opgehaald moest worden uit een ziekenhuis... Dat wordt nog wat als hij zometeen een keer zijn hoofd neerlegt... Hij is 83 of 84 geloof ik. Volgens de wet moet zijn oudste zoon het dan gaan worden maar het volk pruimt de gladde playboy voor geen meter en hij schijnt compleet incompetent te zijn voor deze functie. Dan volgen er twee dochters maar die zitten zo hoog te paard, die zien de grond niet eens, zo volslagen wereldvreemd... Zij worden verblind door het licht dat ze zelf uitstralen. Dan blijft de jongste dochter over die het volk het liefst zou zien maar dan moet er weer een hele wet aangepast worden en dat is moeilijk... Vandaar dat de koning na 65 jaar nog steeds op de troon zit...

De laatste 50 kilometer tot de Cambodjaanse grens waren steil! Af en toe was er een mooi uitzicht over de zee maar er waren maar weinig tentjes waar je even kon gaan zitten om te genieten van het uitzicht. De weersvooruitzichten waren ook niet best en in de regen fietste ik Cambodja binnen na heel makkelijk aan de grens een visum te hebben geregeld. Ik arriveerde in Koh Kong en er was gewoon geen reet te doen. Het hotel was zo'n beetje de enige plaats die schoon was in het plaatsje en toen ik de volgende dag wakker werd, regende het nog steeds flink door. Op mijn vragen over hoe de weg naar Sre Ambel was, kreeg ik geen antwoord, ja, heel vaag maar ik kreeg er geen goed gevoel bij. Vooral dat niemand wist waar ik op het 150 km lange traject kon slapen. Ik besloot maar om de bus te pakken en het busstation was gewoon een moeras waar je met je schoenen gewoon niet kon lopen zonder natte sokken te krijgen. Het was ook helemaal onverhard en het was een vieze, slikkerige blubberzooi! Ik gleed bijna met mijn fiets onderuit en je wil niet weten hoeveel bagger er door de passagiers de bus inge"slikt" werd. Gadver! Maar ik zat wel droog en de weg was vooral de eerste 70 kilometer gigantisch steil en ik had er met mijn fietsje een rare pijp gerookt. Ik heb geen enkel hotel gezien onderweg en had dit toch wel goed ingeschat!


 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer